Zamiast polegać na domysłach lub pobieżnych obserwacjach, identyfikacja nieefektywności w procesie produkcji chusteczek nawilżanych wymaga systematycznego podejścia opartego na danych. Pierwszym krokiem jest ustalenie precyzyjnych benchmarków wydajności – co linia produkcyjna powinna osiągnąć pod względem szybkości, produkcji i jakości w stabilnych warunkach. Znalezienie luk staje się trudne bez jasnego punktu odniesienia. Po ustaleniu benchmarków łatwo jest określić, czy występują nieefektywności i gdzie są one najbardziej zauważalne, porównując rzeczywistą wydajność z tymi celami.
Całkowita efektywność sprzętu (OEE), dzieląca wydajność na trzy wymierne składniki: dostępność, wydajność i jakość, jest kluczowym narzędziem w tym procesie. Producenci mogą określić, czy straty wynikają z awarii produktu, spadku prędkości, czy przestojów, analizując te zmienne niezależnie. Na przykład, niestabilność prędkości jest prawdopodobnie przyczyną wysokiej dostępności linii, ale niskiej wydajności, podczas gdy na niespójność procesu wskazuje wysoka wydajność, ale niska jakość. Ta metodyczna analiza przekształca niejednoznaczny „problem wydajności” w precyzyjne, przydatne wnioski.
Audyty linii fizycznej mają kluczowe znaczenie dla identyfikacji ukrytych nieefektywności, których same dane mogłyby nie zauważyć. Wiąże się to z monitorowaniem przepływu materiałów, kontaktu z operatorem i zachowania maszyn w czasie rzeczywistym. Problemy takie jak zbędne ręczne regulacje, źle zaprojektowane stanowisko pracy czy drobne, ale częste zakłócenia często ujawniają się dopiero podczas oceny na miejscu. Kompleksowy obraz nieefektywności technicznej i operacyjnej można uzyskać, łącząc te obserwacje z danymi maszynowymi, takimi jak rejestry błędów, czasy cykli i rejestry przestojów.
Wreszcie, optymalizacja całego systemu opiera się na identyfikacji wąskich gardeł. Ponieważ linia produkcyjna funkcjonuje jako system połączony, wydajność jest determinowana przez najwolniejszy lub najmniej stabilny sektor. Producenci mogą identyfikować obszary ograniczonego lub niestabilnego przepływu, analizując każdy etap, w tym składanie, cięcie, dozowanie, pakowanie i układanie w stosy. Wydajność całej linii wzrasta po usunięciu wąskiego gardła. Dlatego kompleksowa diagnostyka koncentruje się na dostosowaniu całego systemu produkcyjnego do płynnej, stabilnej i maksymalnej wydajności, a nie na rozwiązywaniu konkretnych problemów.